Digitale analyse van Van Gogh

Hieronder kan je een aantal beroemde Van Gogh's bewonderen: (klik op de afbeelding om de vergroting te bekijken)

De sterrennacht is een van de bekendste schilderijen van de Nederlandse kunstschilder Vincent van Gogh en behoort tot de permanente collectie van het Museum of Modern Art in New York City. Het werk (olieverf op doek) is 73 x 92 cm.
Vincent schilderde het schilderij toen hij in het gesticht in Saint-Rémy verbleef en zijn gedrag erg verward was door de hevigheid van zijn aanvallen. In tegenstelling tot de meeste van zijn schilderijen werd Sterrennacht uit het geheugen geschilderd en niet in de buitenlucht, zoals Vincent liever deed. Dit verklaart gedeeltelijk waarom de emotionele lading veel krachtiger is dan in veel andere werken uit dezelfde periode. Sommigen vergeleken de stijl van dit schilderij met Korenveld met kraaien, een ander niet minder turbulent werk. Is deze turbulente stijl een uitdrukking van een geplaagde geest? Of is er iets anders dat we kunnen lezen in de kolkende nachtelijke hemel van Vincent? Dit is de reden waarom Sterrennacht niet alleen Vincent’s beroemdste werk is, maar ook een van de meest geïnterpreteerde werken wat betreft de betekenis en belangrijkheid.
Er is vaak over de elf sterren in het schilderij gespeculeerd. Hoewel het waar is dat Vincent toen hij het werk in 1889 schilderde niet dezelfde religieuze bevlogenheid bezat als in vroegere periodes, bestaat er toch een mogelijkheid dat het verhaal van Jozef in het Oude Testament van invloed was op de compositie van het werk: ‘Zie, ik had een andere droom’ zei hij, ‘ ik droomde dat ik de zon zag, en de maan en elf sterren die voor mij bogen.’ - Genesis 37:9
Ondanks (en misschien wel dankzij) alle interpretaties en verborgen betekenissen blijft De Sterrennacht een van de belangrijkste kunstwerken uit de 19e eeuw. [bron]

Het nachtcafé is ook bekend als Terrasse du café le soir, Place du forum, Arles aangezien Vincent het daar schilderde in september 1888. Hierbij maakte hij gebruik van olieverf op doek. Het schilderij is 81 bij 65.5 cm en bevindt zich in het Kröller-Müller Museum in Otterlo.
In het schilderij bracht Vincent zijn nieuwe impressies naar voren over het zuiden van Frankrijk, namelijk een café in Arles, het Café Terrace (dat nu Café van Gogh heet). De stijl van het schilderij is typisch Van Gogh met warme kleuren en perspectief.
Toen Van Gogh dit schilderij afwerkte, schreef hij een enthousiaste brief naar zijn zus: "Ik ben bezig met een nieuw schilderij van een café bij nacht. Op het terras zijn kleine personen van drinkende mensen. Een grote gele lantaarn verlicht het terras, de straat heeft paarse tinten. De gevels van de huizen en een blauwe lucht met sterren en met een groene boom. Het is een nachtschilderij geworden zonder zwart maar met blauw en paars en groen en felle groene tinten en citroen geel. Ik vind het heerlijk om dit gelijk op de plaats te schilderen. Normaal maak ik eerst een tekening of schets maar nu wilde ik het meteen schilderen."
Dit is het eerste werk waarin hij een sterrenhemel als achtergrond schilderde. Hij deed dit ook in Starry Night Over the Rhone, geschilderd in dezelfde maand als het beter bekende en hierbovengenoemde schilderij De sterrennacht een jaar later. Ook in een Portret van Eugene Boch schilderde Vincent Van Gogh een sterrenhemel als achtergrond. [bron]

Tijdens een kunstveiling bij Christie’s in Londen, werd in 1987 een stilleven van Vincent van Gogh aangeboden: bij het sluiten van de biedingen werd het schilderij verkocht aan een Japanse verzekeringsmaatschappij, voor een bedrag van bijna veertig miljoen dollar… Het verkochte stilleven had als titel: Vaas met vijftien Zonnebloemen. Dit bedrag staat in schril contrast met de financiële malaise waarmee Van Gogh tijdens zijn leven gedwongen was te leven.
Hoewel hij tijdens zijn leven maar twee schilderijen verkocht, werd zijn werk door collega’s regelmatig goed ontvangen. Met name zijn serie zonnebloemen had her en der behoorlijk succes; Paul Gauguin bijvoorbeeld, maakte een portret van Van Gogh, terwijl deze zonnebloemen aan het schilderen is. Dit stilleven Vaas met vijftien Zonnebloemen is de eerste uit een serie van drie. Van Gogh maakte deze stillevens op zijn beurt als cadeau voor Gaugain. Hij moet erg tevreden zijn geweest met de serie zonnebloemen, want twee van de vijf stillevens stuurde hij op naar een tentoonstelling in Brussel, waar men positief op het werk reageerde.
Zelf schreef hij aan zijn broer Theo: ‘Ik ben aan het schilderen met het enthousiasme van een Marseillaan die bouillabaise zit te eten, wat je niet zal verwonderen, wanneer het gaat om het schilderen van grote zonnebloemen’. En bij het aanschouwen van dit meesterwerk is het al gauw duidelijk, waarom Van Gogh niet de enige was die plezier heeft beleefd aan de zonnebloemen. [bron]

De aardappeleters was Van Goghs eerste grote schilderij met meerdere figuren. De kunstenaar maakte dit werk in april/mei 1885 en zag het als een soort meesterproef. Hij koos een moeilijke compositie om te bewijzen dat hij op weg was een goede figuurschilder te worden. Bovendien wilde hij een echte ‘boerenschilder’ zijn, net als de Franse meester Jean-François Millet die hij zeer bewonderde.
Met De aardappeleters probeerde Van Gogh een heel realistisch ‘boerenschilderij’ te maken, zonder de werkelijkheid te idealiseren of - zoals andere schilders volgens hem deden - ‘zoetsappig’ te maken. Hij wilde benadrukken dat deze mensen ‘met de handen die ze in de schotel steken, zelf de aarde hebben omgespit en dat zij hun eten zo eerlijk verdiend hebben’. Voor de gezichten streefde hij naar ‘de kleur van een goed stoffige aardappel, ongeschild natuurlijk’. [bron]